"Het is dankzij de vrijwilligers, dat de clubs kunnen bestaan"

Geschreven door Basketbal Vlaanderen in In de Kijker op

"Het is dankzij de vrijwilligers, dat de clubs kunnen bestaan"

Het is de Week van de Vrijwilliger en daarom zetten we bij Basketbal Vlaanderen graag enkele vrijwilligers in the picture. Het zijn zij die ervoor zorgen dat jouw favoriete club kan blijven draaien, dat alles in goeie banen wordt geleid en dat er her en der een geweldig feestje gebouwd wordt achteraf. Ze offeren met plezier hun vrije tijd op in functie van het basketbal en zijn de nummer 1-supporters van de ploeg.

Ingrid van Caeneghem doet dat al bijna 30 jaar. Als secretaris van BBC Houtem heeft ze de ploeg zien uitgroeien tot waar deze nu staat. Ze is een gewezen leekrachte L.O. die zelf altijd heeft gevolleybald en het belangrijk vond dat haar kinderen zouden sporten. Zo begonnen haar zoon en dochter te basketten en vond Ingrid een club naar haar hart. “Ik kwam terecht in de jeugdwerking, werd ploegverantwoordelijke van de ploegen van mijn kinderen en zo is de bal aan het rollen gegaan”, opent ze.

Ingrid is een gevestigde waarde binnen BBC Houtem. Als jeugdcoördinator richtte ze haar aandacht op de kinderen, daarna deed ze ook administratie en werd ze secretaris van de ploeg. “Het afgelopen jaar besefte ik pas echt goed hoeveel uren ik anders spendeer aan het basketbal. Elke dag had ik minstens een uur computerwerk en dan zijn er nog de wedstrijddagen, eetfestijnen, basketkampen aan de zee, de regeling voor de cafetaria, enz. Ik ben afgelopen maand ook 65 geworden en merk dat het nu toch wel tijd wordt of een stapje opzij te doen.” 

“Je komt heel vaak bij dezelfde mensen”

De vele uren deren haar echter niet. “Ik heb het altijd met enorm veel liefde voor de sport en voor de club gedaan. Mijn kinderen sportten hier en dan vond ik het niet meer dan normaal dat ik me daar ook voor inzette.” Iets wat ze nu trouwens soms merkt bij anderen. “Bij veel ploegen moet je soms echt sleuren en vragen voor iemand zich vrijwilliger wil stellen om verantwoordelijke te zijn. Dat vind ik jammer, want uiteindelijk doe je het ook voor je eigen kinderen. In de tijd dat mijn kinderen nog speelden, was ik verantwoordelijke van beide ploegen. Dat gaat over een paar uurtjes in het weekend. Soms overlapte dat wel, maar dat vond ik nooit erg. Ach, het zal wel in mijn karakter zitten”, vertelt ze enthousiast.

Of het dan extra moeilijk wordt om nog vrijwilligers te vinden: “Je komt heel vaak bij dezelfde mensen terecht die dat dan wel met enorm veel plezier doen. Misschien is het gedateerd om gratis dingen te doen waar anderen ook plezier aan beleven. Opgelet, er zijn nog heel veel enthousiaste vrijwilligers, ook jonge mensen, maar ik denk dat veel van je karakter afhangt. Als club zijn we met alle vrijwilligers enorm blij. Het is door hen dat een club kan bestaan. Als de vrijwilligers wegvallen, dan wordt het enorm moeilijk.”

“Mensen beseffen niet altijd hoeveel tijd erin kruipt”

Ingrid merkt ook appreciatie van de mensen rondom haar. Dat uitte zich vorig jaar met de prijs voor ‘Speciale Sportverdienste’ in Houtem. “Ik wist helemaal niet dat ik die zou krijgen. Ze hadden me het maar kort voor de bekendmaking verteld. Dat is wel leuk om die erkenning te krijgen. Ik weet dat mensen appreciëren wat ik doe, maar vaak beseffen ze niet hoeveel tijd erin kruipt. Dat zo’n prijs dan plezant is: natuurlijk, daarover zal ik niet rond de pot draaien. Al is dat niet waarom je het allemaal doet.”

Toch denkt Ingrid er na al die jaren aan om wat gas terug te nemen. “Tijdens het pandemiejaar had ik ineens heel veel vrije tijd. Ik ben toen veel gaan wandelen en maakte ook langere wandelingen, maar over een toertje van 8 à 10 kilometer doe je wel eventjes. Ik zou dat graag ook na de coronapandemie blijven doen. Daarnaast merk ik ook dat het tijd wordt om mijn eigen lichaam wat meer rust te gunnen. Het eerstvolgende basketkamp aan zee zal ik nog bijwonen. Het volgende misschien ook nog, want daar doet mijn kleinzoon mee. Maar dan is het aan de jonge garde. Een vrouw bijna 70 die meegaat, dat is voor die jonge spelers toch ook wat raar hé”, grapt ze.