Van België naar een Amerikaanse college

Geschreven door Eline Maesschalck-C. in Sideline: close & personal op

Op Europese en Wereldkampioenschappen zitten altijd scouts van Amerikaanse colleges. Zij zoeken naar het volgende internationale talent of de ontbrekende schakel in hun team. Als speler ben je er niet echt mee bezig, maar je weet natuurlijk wel dat de kans er in zit dat je opgemerkt wordt door een of andere scout.

Na het EK in Portugal in 2014, waar we met de Belgian Cats U18 de 5e plaats haalden, werd ik gecontacteerd door enkele colleges uit de USA. Naar een college gaan is iets wat al langer op mijn verlanglijstje stond, dus ik was zeker geïnteresseerd in hetgeen ze te vertellen hadden. Ik studeerde op dat moment nog aan de Topsportschool in Leuven en moest stilaan nadenken over mijn verdere studies en basketbalcarrière, 


EK U18 Women in 2014

Twee universiteiten staken er voor mij bovenuit: Drexel University in Philadelphia en de University of Maine, dichter bij de Canadese grens. Beide opties gaven me een goed gevoel en er volgden heel wat gesprekken met mijn mama en de coaches van beide teams om mijn keuze te maken. De knoop werd uiteindelijk doorgehakt na een bezoek aan Drexel University. Hun basketbal- en schoolprogramma is zeer goed en de goede band die ik had met de coaches heeft me geholpen deze keuze te maken. Geen unief of hogeschool in België dus voor mij, maar een nieuw avontuur waar ik basketbal en studeren optimaal kan combineren.  


Vlakbij de universiteit staat het symbool van de school als een standbeeld: de draak van de Drexel Dragons

"Hou rekening met de jetlag."

Men had me al gewaarschuwd dat je lichaam een tijdje nodig heeft om zich aan te passen maar dat het tot midden november zou duren, had ik niet verwacht. Mentaal had ik me al na een week aangepast aan het tijdsverschil, maar lichamelijk verliep het toch niet zo vlot. Een tweede grote aanpassing: niet naar huis kunnen op een vrije dag of in het weekend. Als student in Amerika ben je eigenlijk een beetje op jezelf aangewezen. Vergelijk het met op kot gaan, maar dan zonder alle hulp die je nog van thuis krijgt. Je staat zelf in voor je maaltijden, niemand doet de was voor jou in het weekend en je kan niet naar huis om in stilte te studeren als het nodig is. Gelukkig ben ik niet alleen in deze situatie en bestaat er Skype om met het thuisfront in contact te blijven. 

"Vergelijk het met op kot gaan, maar dan zonder alle hulp die je nog van thuis krijgt."

De jaren in de topsportschool bereidden me al goed voor op een leven vol basketbal en studies. Ik weet hoe het is om meerdere workouts/trainingen te hebben per dag, al zijn er wel wat verschillen naar dagindeling. Op internaat was dit simpel: 8u ontbijt, 13u middageten en om 18u avondeten. Hier sta ik drie dagen per week op om 6u30 om te fitnessen en eet ik iets kleins voor de fitnesstraining. Daarna les van 9u tot 12u en training van 12u30 tot 15u. Ik probeer om iets te eten tussen de les en training maar dat gaat niet altijd dus het gebeurt het wel eens dat ik pas kan eten na mijn training. Om daarna terug les te volgen van 16u tot 18u. 


Denise Dillon is al 13 seizoenen headcoach van de Drexel Dragons

Die lessen zijn trouwens niet altijd zo eenvoudig. Eén van de lessen die ik volg, is sociologie. In België had ik dit vak nog nooit gehad, laat staan dat ik alle Engelse vaktermen kende waarmee de professor zijn lessen vulde. Ondertussen is mijn kennis wel al bijgeschaaft door de lessen op te nemen en mijn notities achteraf aan te vullen. Voor elk probleem is er wel een oplossing. Op basketbalvlak had ik gelukkig geen taalproblemen en voelde ik me al snel thuis. 

"We gaan voor de eerste plaats."

Ik kijk vooral op naar Sarah Curran. In de manier waarop ze speelt, kan ik me zeer goed vinden. Ze speelt op de 3-4 positie, wat wil zeggen dat ze kan shotten, naar de basket driven en zichzelf kan opposten. Ze is een junior en heeft dus al wat meer ervaring waardoor ik nog meer kan oppikken van haar. We hebben tot nu toe 5 voorbereidingswedstrijden gespeeld, waarvan we er 2 wonnen en 3 verloren. Er volgen nog 6 oefenmatchen en daarna begint ons seizoen pas echt. In onze voorbereiding proberen we om tegen goede ploegen te spelen want deze wedstrijden tellen op het einde van ons seizoen mee om in het NCAA tornooi te geraken. We hebben een goede ploeg hebben maar we moeten natuurlijk nog werken aan bepaalde zaken. In het begin van het seizoen heeft de CAA (onze conference) ons als tweede in de conference gerankt. Ik denk dat we dit zeker kunnen waarmaken, maar natuurlijk gaan we voor de eerste plaats. Let's go Dragons!