"Volleybalwedstrijden van mijn dochters gemist om tafelofficial te zijn bij mijn baskettende zonen"

Geschreven door Basketbal Vlaanderen in Scheidsrechters op

"Volleybalwedstrijden van mijn dochters gemist om tafelofficial te zijn bij mijn baskettende zonen"

Tijdens de Week van de official staan we graag iets langer stil bij de verschillende doelgroepen binnen de scheidsrechterswereld. Eén van die doelgroepen is de tafelofficial. Vandaag laten we An Vandenbroucke aan het woord, een basketmama in hart en nieren die de liefde voor de sport terugvond door haar zonen.

An Vandenbroucke is al een kleine 10 jaar niet meer weg te denken uit de basketbalzalen. Sinds haar oudste zoon begon met competitiebasketbal, zijn de basketbalochtenden, en -namiddagen vast ingepland in de agenda. “Bij het toenmalige Olbak Bissegem vroegen ze of ik af en toe de tafel wilde doen tijdens de wedstrijden van de U10", opent ze. "Zo ben ik erin gerold. Daarna werd ik ook ploegverantwoordelijke van de ploeg van mijn zoon. Zo gaat dat al een klein decennium."

An heeft in haar jonge jeugdjaren zelf gebasket, maar stopte toen haar club geen leeftijdscategorie meer had voor meisjes. “Ik moest meedoen met 5 of 6 jaar oudere dames en stond een hele training alleen te shotten op doel. Daardoor verdween mijn goesting en schakelde ik over naar het volleybal.” Van die switch heeft ze nooit spijt gehad, maar toen Olbak jàren later vroeg of ze tafelofficial wilde worden, twijfelde ze geen seconde. “Ik heb altijd van basketbal gehouden en ging ook steeds mee naar de wedstrijden van mijn oudste broer. Ik heb de sport nooit helemaal achter me gelaten. Na mijn actieve volleybalcarrière deed ik ook al het wedstrijdblad tijdens volleybalwedstrijden. Het was dus niet compleet nieuw voor mij.”

Geduldige Officials

Dat ze zelf nooit competitie heeft gespeeld, vindt An jammer. “Zeker in het begin moet je het wedstrijdblad gewoon worden. Als je zelf speelt, ken je de spelregels en is het makkelijker om de refs te begrijpen en te weten wat je moet invullen. Gelukkig zijn de scheidsrechters geduldig met nieuwe tafelofficials. Als je een code hebt gemist, tonen ze die opnieuw en als er iets niet goed lukt, komen ze kijken of ze zelf uitleg moeten geven. Je moet er een beetje in groeien.”

Het was mede dankzij de goeie begeleiding die ze kreeg, dat ze zo vlot vertrouwd was met het wedstrijdformulier. “Ik raad aan om te beginnen met het U10-blad en zo door te groeien naar het officiële wedstrijdblad in de jeugd en daarna de senioren. Zo heb je tijd om aan te passen, want het gaat een pak sneller bij de seniorenploegen. Ongeveer een tweetal jaar geleden heb ik ook de 24-seconden leren bedienen, maar dat ligt me niet zo. Ik denk dat dat veel te maken heeft met het gebrek aan eigen speelervaring. Bij het wedstrijdblad moet je volgen wat de scheidsrechter toont. Die houvast heb je niet bij de 24, waardoor het wel een stuk moeilijker wordt.”

"Als je cijfers kan lezen, kan je met het digitaal wedstrijdformulier werken"

Wat An wel graag doet, is werken met de tablet. “Vorig jaar wisselden we van het papieren naar het digitaal wedstrijdformulier. Een zeer goeie upgrade vind ik zelf. Het voordeel is dat je nu thuis al het blad in orde kan maken en de spelerslicenties niet overal moet meenemen. Zo win je een hoop tijd voor de wedstrijd en kan je zonder stress aan de match beginnen.”

Sinds de invoer van het digitaal wedstrijdformulier ligt de wedstrijd soms iets langer stil tussen time-outs of quarters, omdat de tafelofficial alle spelers dan weer moet opstellen. “Ook dat vind ik niet echt een probleem. Dat kan heel vlot gaan als iedereen netjes op zijn beurt langs de tafel passeert en zijn nummer toont. Het is overigens ook niet verplicht om ze iedere keer opnieuw op te stellen. Ik vind het persoonlijk wel gemakkelijker zo.”

“Eigenlijk is dat digitaal wedstrijdformulier helemaal niet zo moeilijk om te gebruiken. Het kan wel wat afschrikken voor de oudere generatie omdat ze het papieren blad zo gewoon waren, maar als je cijfertjes kan lezen, dan kan je ook met het digitale blad aan de slag. Zoveel verandert er niet.”

Engagement

An is een van de vele vrijwilligers die elk weekend achter de wedstrijdtafel plaatsneemt om het blad in te vullen. Daarnaast is ze ook ploegverantwoordelijke van de U14A in Basket Zwevegem-Deerlijk. Ze merkt dat het enthousiasme bij andere ouders een pak minder hoog is en daar heeft ze wel veel begrip voor. “Je moet je elk weekend engageren en steeds aanwezig zijn op de wedstrijden. Dat zien niet alle ouders zitten. Ik heb zelf al vaak volleybalwedstrijden van mijn dochters moeten laten schieten om de wedstrijdtafel te kunnen doen in het basketbal. Dat zijn keuzes die je maakt. Dit seizoen zijn er nu wel drie ouders die een cursus hebben gevolgd vanuit de club zelf. Eén van die ouders helpt al mee aan de tafel. Dat is een mooi begin.”

Zijn er dan werkelijk geen nadelen aan tafelofficial zijn? “Je kan natuurlijk niet luidop supporteren voor je eigen club. Niet dat ik daarvoor super fanatiek was, maar mijn zonen zijn nu vooral erg blij dat mama hen niet uit hun concentratie kan roepen tijdens de wedstrijd”, besluit An met een lach.