"We zijn een grote bende vrienden"

Geschreven door Basketbal Vlaanderen in In de Kijker op

"We zijn een grote bende vrienden"

Het is de Week van de Vrijwilliger en daarom zetten we bij Basketbal Vlaanderen graag enkele vrijwilligers in the picture. Het zijn zij die ervoor zorgen dat jouw favoriete club kan blijven draaien, dat alles in goeie banen wordt geleid en dat er her en der een geweldig feestje gebouwd wordt achteraf. Ze offeren met plezier hun vrije tijd op in functie van het basketbal en zijn de nummer 1-supporters van de ploeg.

Bert Verriest is 30 jaar en zit al 6 jaar in het bestuur van KB Avelgem. Hij is trainer van de U10, scheidsrechter en speelt bij de eerste ploeg. “Ik ben bij Avelgem begonnen toen ik 5 jaar was, deed toen enkele omzwervingen, maar keerde 9 jaar geleden terug.”

Goeie sfeer creëren

“KB Avelgem is een familiale club”, vertelt Bert. “We zijn niet zo gebrand op spelers laten doorstromen naar grote landelijke ploegen, maar willen vooral dat iedereen zich amuseert.” De positieve goedlachse sfeer is goed aanwezig in de ploeg waar bijna iedereen elkaar kent. Volgens Bert heeft dat een zeer logische reden: “We zijn allemaal echt vrienden. We hebben een goeie band in de ploeg en dat trekken we door binnen de volledige club. Zo zijn er bijvoorbeeld ook ouders die hier vrienden hebben leren kennen en zij willen dan ook graag eens helpen met het klaarzetten van de zaal.”

Het vriendenkwartet: Bert Verriest, Pieter Decock, Stef Decock en Wouter Duquesne voegde zich enkele jaren geleden bij het bestuur. “We kenden iedereen al heel lang en toen ze vroegen of we bij het bestuur wilden, hebben we dat ook gedaan. Het is net omdat we zo’n goeie vrienden zijn, dat we het ook blijven doen. Met vrienden doe je sneller en liever vrijwilligerswerk”, vertelt Bert.

De zoektocht naar vrijwilligers

Toch merkt hij de laatste jaren dat het steeds moeilijker wordt om gemotiveerde vrijwilligers te vinden. “Je ziet dat het werk heel vaak op dezelfde schouders terecht komt. Mensen beseffen aan de ene kant niet hoeveel werk het allemaal is om met een beperkt groepje uit te voeren, anderzijds weten ze net heel goed wat er allemaal moet gebeuren, want vaak wil iemand geen vrijwilligerswerk opnemen omdat het te veel tijd in beslag zal nemen. Een beetje paradoxaal.”

Dat geldt niet alleen voor ouders, maar ook jongeren zijn er steeds minder voor te vinden. “We zijn nu al bezig om de ploegen voor volgend jaar te verdelen en trainers toe te wijzen. Dat blijkt toch elke keer weer een hele opdracht, want zelfs voor het trainerschap, waar je wel voor betaald wordt, vinden we weinig geïnteresseerden.”

Avelgem gaat nochtans elk jaar actief op zoek naar mensen om bij te springen. “We sturen elk jaar een mail met een oproep; Basketbal Vlaanderen post soms ook tips om vrijwilligers te vinden; We spreken mensen persoonlijk aan in de cafetaria, enz. Bij deze dus een warme oproep aan iedereen die zich geroepen voelt. Je hoeft heus niet je volledige weekend op te offeren.”

Een gezellige babbel

Zelf zit Bert in een coronavrij jaar wel het overgrote deel van zijn vrije tijd in de sporthal. “Ik geef 2 keer anderhalf uur training aan de U10, train zelf 2 keer anderhalf uur. In het weekend zijn er steevast twee matchen: een om te coachen en een om te spelen. Daarnaast ben ik ook scheidsrechter, help ik de zaal klaar te zetten voor de wedstrijden en help ik soms opdienen in de cafetaria.”

Bert is net papa geworden en denkt er misschien toch aan om zijn activiteiten wat terug te schroeven. “Nu met Covid-19 ben ik heel veel thuis en heb ik veel tijd voor vrouw en kind en besef ik wel hoeveel tijd ik anders aan het basket spendeer. Anderzijds zit het dan weer in mijn karakter dat ik steeds zal willen helpen wanneer er iets gedaan moet worden.”

En voor al dat werk krijgen ze steeds veel appreciatie. “Het gebeurt wel eens dat supporters ons in de cafetaria komen bedanken en trakteren. Dat doet natuurlijk deugd en dan hebben we een goeie babbel en trakteren we eens terug. Zo houden we de sfeer goed, want we zijn echt een bende vrienden die uit liefde voor de club onze schouders eronder zetten.”