"Zonder de topsportschool stond ik nooit waar ik nu sta"

Geschreven door Basketbal Vlaanderen in Competitie op

"Zonder de topsportschool stond ik nooit waar ik nu sta"

Eerder deze week werden Hans Vanwijn (25) van de Antwerp Giants en Billie Massey (20) van Sint-Katelijne Waver verkozen tot Speler & Speelster van het Jaar, in het referendum van het Nieuwsblad. Beiden volgden hun opleiding aan de Topsportschool van Basketbal Vlaanderen.

Zowel Hans Vanwijn als Billie Massey maakten graag tijd voor een telefonisch interview, om de dag te breken tijdens deze vreemde periode van quarantaine en lockdown. Beiden werden eerder deze week na een ijzersterk seizoen bekroond met de trofee van Speler/Speelster van het Jaar

"Het is bijzonder spijtig dat het seizoen in maart reeds noodgedwongen werd stopgezet", steekt Vanwijn van wal. "Na een mindere Europese campagne met de Giants, konden we begin maart wel de Beker van België voor de tweede opeenvolgende keer in de lucht steken. Dat gaf ons volgens mij een mentaal voordeel naar de Playoffs toe. Desalniettemin was het stopzetten van de competitie een correcte beslissing en ben ik toch blij één prijs gepakt te hebben dit seizoen." Ook de 20-jarige Billie Massey betreurt het vroege einde van de competitie. "Onze Europese campagne in de EuroCup Women gaf ons een vertrouwensboost en extra ervaring, waardoor we volgens mij als team nog sterker stonden dan de voorbije seizoenen. We speelden dan ook een uitermate sterk seizoen, met als bewijs een zege tegen Castors op de voorlaatste speeldag. We hadden het gevoel hen ook te kunnen kloppen in de Playoffs, dus het doet pijn om de titel opnieuw naar Braine te zien gaan." 

Voor zowel Vanwijn als Massey is het de eerste keer dat ze tot Speler/Speelster van het jaar worden bekroond, nadat ze beiden eerder in hun carrière tot Belofte van het Jaar werden verkozen (Vanwijn in 2016, Massey in 2018). "De trofee betekent toch wel heel veel", zegt Vanwijn. "Ook al is basketbal een teamsport, een individuele award is altijd een erkenning. De voorbije twee jaar greep ik er telkens net naast, dus nu ik 'm wel win, doet het extra deugd. Als je de erelijst bekijkt, zie je bovendien stuk voor stuk heel goede spelers." De West-Vlaamse Massey treedt Vanwijn bij. "De trofee betekent dat het harde werk dat ik verricht, ook wordt beloond. Daarnaast is het ook een motivatie om nóg harder te werken en een betere speelster te worden."

Buitenlands avontuur?

Een logische volgende stap in de carrière van beide spelers, zou een overstap naar het buitenland zijn. Althans, dat is wat de geschiedenisboeken ons vertellen. "Als je de erelijst van de winnaars van de trofee bekijkt, kan je dat inderdaad stellen", lacht Vanwijn. "Ook voor mezelf voel ik dat het tijd is voor die stap. Niet per se omdat ik nu de trofee heb gewonnen, maar eerder omdat mijn driejarig contract bij de Giants is afgelopen. Ik ben nu 25 jaar en heb er zonet mijn beste seizoen bij de profs opzitten. Als ik het nu niet probeer, wanneer dan wel? Vanwege de coronacrisis zijn veel profclubs momenteel echter nog wat afwachtend, zeker omdat er een budgetoefening moet gemaakt worden. Als ik vrije keuze zou hebben, kom ik het liefst in de Duitse, Spaanse, Franse of Italiaanse competitie terecht en het liefst in een club die ook in de Europese clubcompetities een rol speelt." Bij Billie Massey ligt het nog net een beetje anders. "Ik blijf volgend seizoen sowieso nog bij SKW. Ik voel dat ik nog een jaar nodig heb om me te ontwikkelen en te verbeteren als speelster. Na volgend seizoen zal het wellicht tijd zijn om de opties eens goed te bekijken. Een overstap naar het buitenland is dan misschien wel aan de orde." 


Billie Massey aan het werk in de EuroCup Women. (foto: FIBA)

Veel te danken aan Topsportschool

Zowel Vanwijn als Massey zijn laureaten van de topsportschool van Basketbal Vlaanderen. "Ik volgde les aan de Topsportschool van mijn derde tot mijn zesde middelbaar, toen nog in Leuven", zegt Vanwijn. "Voor mij blijft de topsportschool een speciale plek krijgen. Mijn eerste twee jaren van het middelbaar volgde ik namelijk nog in Beringen, waar ik opgroeide. Toen was basketbal voor mij een vrijetijdsbezigheid, met een tweetal trainingen per week in een provinciaal ploegje. Ik stond op dat moment bijlange niet zover als andere spelers op mijn leeftijd. Toch hadden de coaches van de topsportschool op dat moment iet of wat van talent in mij gezien, waardoor ik een uitnodiging kreeg. De eerste jaren aan de topsportschool waren voor mij heel zwaar, echt afzien eigenlijk. Ik kwam er in contact met heel goede coaches die me in mijn groeiproces hebben begeleid en jaar na jaar ging het iets beter. Vooral de krachttrainingen hielpen me vooruit, al was er basketbalspecifiek ook veel werk aan. Ik studeerde af aan de topsportschool en kon vrijwel meteen erna een profcontract tekenen. Ik kan dus met 100% zekerheid zeggen dat ik vrijwel mijn hele basketbalcarrière aan de topsportschool te danken heb. Zonder die kans speelde ik op dit moment waarschijnlijk nog in dezelfde provinciale ploeg voor mijn plezier." 

"De topsportschool zal voor mij altijd iets speciaals betekenen"
- Hans Vanwijn

Ook Massey doorliep het hele parcours van de topsportschool, met twee jaar in Brugge, twee jaar in Leuven en tot slot de verhuis en drie jaar Wilrijk. "Ik kan er ook terugblikken op een hele leuke periode. Het was al in het zesde leerjaar, toen ik een keuze moest gaan maken, dat ik eigenlijk in de topsportschool wou terechtkomen. Voor mij was de mogelijkheid om school te combineren met basketbal hét van het. Ook op basketbalvlak heb ik enorme stappen vooruit gezet en daarvoor wil ik graag coach Arvid Diels speciaal vermelden. Aanvankelijk wou ik alleen maar verdedigen en was het aanvallende spel niets voor mij. Gelukkig heb ik mij doorheen de jaren ook op aanvallend vlak weten te ontwikkelen. Al ben ik er zelf van overtuigd dat er nog heel veel ruimte voor progressie is." 

Dromen

Als er tot slot wordt gevraagd wat de uiteindelijke doelstellingen van beide spelers zijn, wordt er vrij éénlijnig geantwoord. "Uiteraard is het eerste doel om mee te draaien in een buitenlandse competitie", zegt Vanwijn. "Eenmaal dat vlot verloopt en we weer een aantal jaar later zijn, wil ik dolgraag de stap kunnen zetten naar de Euroleague, wat volgens mij het hoogste niveau is dat ik persoonlijk kan halen. Ik heb nog een aantal jaren te gaan, dus naar mijn mening moet je durven dromen. Als ik dat kan bereiken, mag ik tevreden zijn over mijn carrière." Ook Massey legt de lat voldoende hoog voor zichzelf. "Graag wil ik uitgroeien tot een kernspeelster in de Euroleague. Als het een beetje kan, maak ik graag de combinatie met de WNBA. Tot slot wil ik in mijn carrière ook eens op de Olympische Spelen hebben gestaan."