Wie al een tijdje in het Limburgse basketbal zit, zal ongetwijfeld vertrouwd zijn met de naam Tonny Bex. Tonny werd geboren op 28 juni 1956 en telt ondertussen dus 66 lentes. Als je hem niet bij z'n geliefkoosde club KBBC Miners Beringen vindt, is hij waarschijnlijk aan het lezen, wat muziek aan het beluisteren of zowat elke mogelijke sport op TV aan het kijken. Een korte voorstelling!

"Ik kwam bij KBBC Miners Beringen terecht via een oom van mij, die op dat moment voorzitter van de club was. Ik herinner me nog dat ik mijn lidkaart invulde en ondertekend heb op mijn eerste bestuursvergadering op 2 september 1998, een tijdje terug dus (lacht). Een aantal jaar later werd mijn voorganger, de betreurde Ronny Schulpé, interim-directeur van de school waar hij lesgaf, dus kwam de functie van secretaris vrij. Op dat moment was ik het jongste lid van het bestuur en werd er een beetje in mijn richting gekeken. Na wat bedenktijd hakte ik de knoop door eind 2002."

"Ik werd officieel secretaris op 9 januari 2003, wat ik tot op de dag van vandaag nog steeds ben. Mijn verantwoordelijkheden bestaan vooral uit het gewone secretariaatwerk, het inschrijven van nieuwe leden, mutaties, contact met Basketbal Vlaanderen en de stad Beringen en zo verder. Samen met de sportief verantwoordelijke van de seniors en de jeugdcoördinatoren sta ik ook in voor de kalender. Daarnaast ben ik sinds de verhuis naar de sporthal in Beringen ook mede verantwoordelijk voor de cafetaria, in samenwerking met Filip Devries. Tot op vandaag doe ik de cafetaria ook nog elke dag open en blijf ik aanwezig tot er aflossing is. Op die manier ken ik natuurlijk heel wat spelers en hun ouders. Veelal kunnen ze in eerste instantie bij mij terecht met vragen of problemen."

Als we Tonny naar zijn mooiste momenten in de club vragen, moet hij toch even nadenken. "Ongetwijfeld denk ik aan de titels die behaald werden met de A-ploeg. Enige kanttekening daarbij is dat we jammer genoeg nooit in onze eigen zaal kampioen zijn geworden, maar steeds op verplaatsing. Vooral de laatste titel in tweede landelijke was memorabel. Het was in en tegen Sint-Truiden en het jaar voordien moesten we tegen datzelfde Sint-Truiden knokken om in de reeks te blijven. Verder heb ik natuurlijk ook nog goede herinneringen aan verschillende titels met de jeugdteams en het winnen van de Limburgse beker bij zowel jeugd- als seniorenteams."

Tot slot geven we graag nog mee dat Tonny binnen de club zo geliefd is dat hij zelfs een eigen overwinningslied heeft. "Ha, ja dat klopt. Het overwinningslied is eigenlijk een aangepaste versie van het lied Johnny Däpp van Lorenz Buffel, waarbij mijn naam dan geroepen wordt (lacht)."