Alyssa’s keuze om scheidsrechter te worden, heeft drie duidelijke redenen. ‘Eigenlijk ben ik begonnen door een vriend. Ik zag hem een paar keer fluiten en vond het direct leuk. Dus besloot ik: ik wil dat ook doen. Daarnaast speelde het sociale aspect een rol. Ik ben afkomstig uit Luik, maar woon nu in Limburg. Hier kende ik nog niet veel mensen, dus fluiten was een mooie manier om nieuwe contacten te leggen. Maar de belangrijkste reden? Het scheidsrechterstekort. Ik hoorde vaak over het gebrek aan officials en vond dat vooral heel jammer voor de jeugd. Vroeger konden mijn wedstrijden ook enkel doorgaan omdat er mensen waren die die rol op zich wouden nemen. Nu wil ik iets terugdoen voor de basketbalcommunity.’

Nu is Alyssa actief in de hoogste provinciale reeks. ‘Ik ben heel blij met deze promotie’, zegt ze. ‘En vooral dankbaar voor de kansen die ik krijg van de Official Planner in Limburg. Hij zorgt ervoor dat ik leuke wedstrijden mag fluiten en daarbij ook goede collega’s om me heen heb. De begeleiding van ervaren scheidsrechters op het veld helpt me enorm.’

Alyssa benadrukt het belang van luisteren en reflecteren. ‘Je mag niet denken dat je alles al weet. Ik kijk constant in de spiegel: Wat liep er fout? Waarom was deze wedstrijd goed? Hoe kan ik het beter doen? Ik pas me eigenlijk voortdurend aan – aan het niveau, aan de verwachtingen en aan mijn collega’s.’

Haar droom? ‘Zo hoog mogelijk fluiten. Ik denk dat ik daar nog het potentieel voor heb. Het is niet dat ik een specifiek doel moet bereiken, maar ik zie wel tot waar ik geraak.’ Vorig seizoen had ze alvast drie onvergetelijke wedstrijden: de M19-finale van de Beker van Limburg en de kampioenswedstrijden in tweede en derde provinciale. ‘Ik hou van die spanning en de drukte van een volle zaal. Dat maakt het extra speciaal.’