In het gezin van Sjoeke draait alles om basketbal. Papa Hans Van Langenhove speelde ooit op Europees niveau en is momenteel actief als coach bij Amon Jeugd Gentson. Daar spelen ook de twee dochters van het gezin Van Langenhove. Frauke (18) speelt bij de U19 op niveau 1 en bij de Gentse TDW-ploeg. Linske (13) zal komend seizoen aantreden bij de U16 op niveau 1. Sjoeke zelf heeft nooit basketbal gespeeld, maar dat heeft haar nooit tegengehouden om zich voor de volle honderd procent te storten op het basketballeven van haar dochters. 

Voor Sjoeke is haar rol als basketbalmama simpel: aanwezig zijn. “Ik zorg gewoon dat ik er altijd ben en dat ik ze overal breng waar ze moeten zijn. Ik geef hun de kans om alles te doen wat ze willen." Die betrokkenheid zorgt er doorgaans wel voor dat Sjoeke zo’n 15 uur per week in een basketzaal te vinden is. Organisatorisch is het vaak minder makkelijk. Zo heeft Sjoeke bijvoorbeeld vaak haar laptop mee om tijdens de trainingen nog wat te werken. Ze beseft dan ook goed dat het niet voor iedere ouder haalbaar is om er altijd te zijn. “Ik denk dat het niet het belangrijkste is om er elke keer opnieuw te zijn, maar wel om aan je kind te tonen dat je geïnteresseerd bent in wat ze doen.”

Meer dan een supporter langs de zijlijn

Ook bij de club Amon Jeugd Gentson is Sjoeke ondertussen een vaste waarde. Ze doet de zaalplanning van de trainingen voor de 45 teams van de club. "Ik dacht: plannen, dat kan ik wel, piece of cake", lacht ze. "Nee, dat is het niet. Er komt echt superveel bij kijken zoals vakanties, examenperiodes en de wensen van de coaches.” Verder doet ze ook nog een deel van de boekhouding voor de club en is ze ploegverantwoordelijke voor de twee jeugdteams van haar dochters. “Ik heb een hele grote vrijwilligersdrang. Soms denk ik: ‘Waar ben ik in vredesnaam aan begonnen?’, maar ik doe het gewoon graag.”

Die drang stopt overigens niet bij de administratie, want op wedstrijddagen is ze ook meteen de vaste fotograaf van beide ploegen. "Ik probeer van elke thuismatch foto's te trekken van de volledige ploeg, niet alleen van mijn eigen dochters", vertelt ze.

Als steun en toeverlaat van haar gezin heeft Sjoeke al ontzettend mooie momenten mogen beleven door de sport. Haar man Hans won ooit de Beker van België en ook voor haar dochters is het winnen van bekers niet vreemd. Frauke won vorig jaar de Beker van Oost-Vlaanderen bij de dames en Linske deed dat enkele jaren terug met de U12. Uiteraard is Sjoeke trots op haar beide dochters, maar bij haar jongste dochter is dat toch trots zijn op een ander niveau: “Linske heeft jeugdreuma en ging toen door een moeilijke periode. Het is eigenlijk gewoon fantastisch dat ze op dit niveau kan spelen."

Inzet moet er zijn

Maar soms spelen je kinderen ook mindere wedstrijden of hebben ze het wat lastiger, Sjoeke heeft daarvoor een heel duidelijke aanpak. “Als ze het gesprek opzoeken, dan komt er een gesprek. Als ik merk dat ze het niet willen, dan laat ik het zo. Ik ga er geen schepje bovenop doen, maar ik probeer wel een realistisch beeld te geven.” Sjoeke ligt niet wakker van een gemist shot of een mislukte pass, wat voor haar telt is dat beide dochters inzet tonen op het veld. "Het enige wat mij heel boos kan maken, is als je ziet dat het een beetje tegen hun goesting is. We investeren allemaal veel tijd in de sport, 
dus dan moet de inzet er zijn.

Een pasklaar antwoord op wat een goede basketbalouder maakt, heeft Sjoeke ten slotte niet. "Ik doe ook maar wat, en hopelijk is het het juiste. Dat zal de toekomst uitwijzen." Wat ze wel zeker weet, is dat het basketballeven van haar kinderen voor haar geen opofferingen inhoudt: "Mij maakt dat gelukkig. Het geeft me energie als ik zie dat mijn kinderen er energie uit halen."

(Tekst: Zoë Finck)