Peter Vermeulen (52) belandde door een werkongeval in een rolstoel en had voordien nooit gebasket. Maar toen zijn zoon op 6-jarige leeftijd begon met de sport in Zedelgem, werd er toevallig net een G-ploeg opgericht. "Zo ben ik er eigenlijk in gerold", vertelt Peter. Een achttal jaar geleden maakte hij de overstap naar Oostende. Louis baskette toen nog als valide speler, tot hij in 2020 de overstap maakte naar de G-ploeg in Oostende. "Ik ging voor de fun eens meetrainen met papa en ik ben het altijd blijven doen."

Op het veld is Peter niet alleen speler, maar ook coach. Samen met zijn collega Toon leidt hij de ploeg. Toon staat langs de lijn, Peter op het veld zelf. “Sommige spelers bij ons hebben ook een mentale beperking en hebben meer sturing nodig. Ik speel mee om iedereen in de goede lijnen te laten rijden.” Louis moet dus luisteren, ook al is dat soms 'wat tegenstrijdig', zoals hij zelf lachend toegeeft.

Op het veld is er bovendien totaal geen sprake van een vader-zoonverhouding. "We zijn echt wel ploegmaten”, zegt Peter beslist. “Wij zien het spel soms op een andere manier, omdat we andere posities hebben. Maar als je die twee visies kunt samensmelten, kom je tot de resultaten die we nu al drie jaar op rij behalen.”

En die resultaten zijn inderdaad niet min. Dukes on Wheels won de Beker van Vlaanderen drie jaar op rij, en vorig seizoen grepen ze ook de titel in de B-divisie. De viering na de laatste bekerwinst was voor hem wat sereen, geeft Peter toe. “Ik vertrok een uur later op reis, dus veel vieren heb ik niet gekund.” Voor de andere spelers uit de ploeg was het wel groot feest: “Op het moment dat ze die beker binnenhalen, is dat een bewijs dat zij ook iets kunnen en dat is supermooi om te zien.”

Louis heeft naast het collectieve succes ook zijn persoonlijk hoogtepunt. In zijn tweede jaar bij de ploeg werd hij verkozen tot MVP van de finale. "Daar mag ik toch wel trots op zijn", zegt hij rustig.

Achter het sportieve succes schuilt een verhaal van hard werken zonder veel steun van buitenaf. Dukes on Wheels heeft een autonoom bestuur dat zelf zorgt voor alle middelen: rolstoelen, scheidsrechters, financiering, … "We proberen het lidgeld ook zo laag mogelijk te houden, want anders haakt meer dan de helft af omdat het financieel niet haalbaar is. Mensen in de G-sport hebben het vaak al niet breed, omdat ze leven op een vervangingsinkomen of van een uitkering.”

Peter zelf is nog lang niet van plan om te stoppen. “Zolang mijn armen mee willen, stap ik nog niet uit.” En zijn doel is duidelijk: zoveel mogelijk mensen in beweging krijgen. "Iedereen met een beperking die wij uit zijn luie stoel krijgen, is voor ons al een overwinning.” Louis is het daar volledig mee eens: "Je moet het gewoon eens proberen. Als je het niet probeert, kun je het ook niet weten."